Pershendetje, kam kohe qe nuk kam shkruar ne blog pasi kam qene shum i zene. Sot do te trajtoj nje teme e cila mendoj se mund te jete e nevojshme per cdo perdorues jo ekspert te linux. Atehere para ca ditesh me doli nje problem me ubuntu me te cilin punoj ne pune pasi pati nje nderprerje dritash dhe une isha duke kryer nje proces kur e rinis sistemin perseri shoh qe sistemi nuk me hapej me. Sistemi me kerkonte nje check disk e lash dy here ta bente dhe sistemi perseri nuk startonte por me dilte nje console per recover e cila te jepte mundesine te veproje me komandat. Duke pare errorin qe me dilte “filesystem error” mendova te perdor nje komande qe quhet :

fsck – check and repair a Linux file system

sic tregon dhe vete emri kjo komande kontrollon filet e sistemit dhe nese gjen gabime i korigjon. Pasi e ekzekutova komanden:

sudo fsck

kontrolli i sistemit filloj dhe me pas gjeti gabime, me pas me kerkoi ti korigjonte mjaftoj qe une ti jepja nje yes dhe cdo error korigjohej. Me pas bera nje restart dhe sistemi u kthye si me pare. Per te pare te gjitha komandat e fsck mjafton te shkruani ne bash:

man fsck

ose per me shume informacion keni kete link:

http://manpages.ubuntu.com/manpages/hardy/man8/fsck.8.html

Ja nje nga pergjigjet e pyetjeve pse te pelqen linux. Nese do te kishim Windows do te duhej te vendosnim diskun dhe ta lenim repair dhe nese gjithmone e bente do te shihnim qe shume programe nuk do te punonin. Imagjinoni sikur sistemi te ishte nje web apo mail server dhe te ishte windows sa kohe te kerkone per riparim ndersa nje linux nuk do te kerkonte me shume se 1 minute.

Pershendetje, ky eshte nje minitutorial i radhes ku do te shohim se si te instalojm nje windows XP ne linux dhe gjithashtu do te shohim se si te ndajm direktorit (folders) nga linux ne windows ne menyre qe ti kemi te aksesueshem edhe nga Windows.
Fillojm,
Distribucione Linux ka shume, per ta instaluar ne:
Fedora : yum install virtualbox-ose
Debian : apt-get virtualbox-ose
Slackware : installpkg virtualbox-ose
openSuSE : yast2 –install virtualbox-ose
archlinux : pacman -S virtualbox-ose
E keshtu me radhe.
Mbasi  e instalojm, startojm virtualbox dhe mbasi regjistrohemi klikojm tek New , pastaj Next  dhe fusim emrin psh: Windows dhe Vazhdojm klikojm gjithmon NExt NeXt nExT deri sa te startoj ne ekran, mbas kesaj kemi 2 mundesi instalimi:
a) me ane te diskut ne CD-Drive te kompiuterit
b) me ane te nje imazhi ISO te diskut
Sido qe te jete, nese kemi diskun te masterizuar dhe gati vazhdojm me Next dhe do te instalohet, nese kemi failin ISO atehere i bejm browse, shkojm tek lokacioni ku gjendet psh windows_xp.iso dhe e instalojm.
Per te instaluar windows XP sbesoj se ka nevoj per ndonje tutorial.

Si te ndajm Direktorit ne Windows dhe Linux me ane te VirtualBox

Tani qe kemi dhe windows-in tone ne egzekutim me ane te VirtualBox shkojm tek Windows XP-ja yne, ne te majte te ekranit lart kemi : Machines    Devices    Help
Klikojm tek Devices dhe selektojm Install Guest Additions, do te na thote qe nuk gjenden ne kompiuter a ti shkarkoj? ne do i themi po, dhe do i shkarkojm nga interneti, do i instalojm me “next next” duke mos harruar te selektojm dhe suportin dhe pershpejtimin 3D e mbas kesaj do i bejm reboot.
Bukur, tani hapim virtualbox, pa ndezur windows shkojm tek Settings>Shared Folders dhe shtojm psh /home/qaniu dhe klikojm OK, mbas kesaj startojm Windows dhe shkojm tek Start>Run dhe japim cmd ose startojm promptin e komandave dhe japim:
net use x: //vboxsvr/qaniu (ose emri i direktoris qe keni shtuar tek Virtual box dhe do na thote qe komanda u egzekutua me sukses, shkojm tek My Computer dhe do te gjejm nje “qaniu on vboxsvr X:” te njohur si drive, ja ku mbaroi.

Suporti 3D dhe Pershpejtimi 3D
Siç e thame i instaluam Sun VirtualBox Guest Additions dhe Pershpejtimin 3D (3D Accelerations) edhe pse eshte ende ne “prove”, keshtu qe tani shkojm tek VirtualBox>Settings te Windows XP>Display dhe klikojm tek 3D Acceleration qe duhet te na dali Enambled me vone.
Startojm Windows,
Mbaroi.

Per te rregulluar maksimalisht pamjen (display) madhesin e ekranit te windowsit pra, nderkohe qe Windows eshte ne egzekutim klikojm siper tek Machine> Adjust Window Size dhe ne restartin tjeter pamja do te jete thjesht perfekte.

FUND.

Iptables eshte nje program shume i njohur dhe popullor per te gjithe perdoruesit e sistemeve Linux, ai eshte nje firewall goxha i mire dhe ne baze te tij jane ndertuar dhe shume te tjere.
Ne kete “mini-guide” te vogel do te shohim konfigurimin e tij te thjeshte.
Supozohet qe ky firewall te perdoret nga nje kompiuter personal, nese deshironi qe te perdorni firewallin nga ndonje server atehere normalisht duhet te lejoni sherbime te caktuara psh (httpd), (ssh), (ftp)(mysql)(dns) etj .
INSTALIMI

Shume i thjesht, ne shumicen e distribucioneve Linux e keni te instaluar, keshtu qe mund ta instaloni direkt nga package manageri.

KONFIGURIMI

Perpara kesaj duhet te fiksojm disa gjera te vogla shpejt e shpejt, Iptables ka disa “zinxhir” apo fronte ne te cilat kalojn paketat (sepse eshte thjesht nje software qe analizon paketat qe hyjn nga skeda ethernet apo wireless).
Kemi 3 tabela:
FILTER  : ka 3 fronte /INPUT/FORWARD/OUTPUT
NAT : nuk do merremi kesaj rradhe
MANGLE : nuk do merremi kesaj radhe

Ne kete here perderisa po behet fjale per nje konfigurim baze do te shohim vetem tabelen e pare, ate FILTER e cila na ndihmon te konfigurojm firewallin tone me ane te 3 fonteve, Input, forward [perdoret per te kaluar paketa nga makina jote tek nje makine tjeter, pra makina jote eshte thjesht nje "ure" dhe ti zgjedh ti kaloj apo jo]  output [kontrollon paketa qe gjenerohen nga sistemi e ne kete rast ti mund te kontrollosh psh nese dikush (user) nga makina jote kerkon te lidhet me ssh ti mund ta bllokosh duke percaktuar rregulla tek output] .
Ne rastin tone, do te shohim se ç’fare mund te bejm me Input i cili percakton se ç’fare duhet te bejm me paketat qe vijn ne kete zinxhir (pasi eshte kontakti i pare). Pra fronti i pare i “luftes” ku hyjn paketat nga jashte.
Kemi 3 rregulla te ndertuara ne kete front, kemi DROP, ACCEPT dhe REJECT.
ACCEPT – kemi kur paketa pranohet dhe kalon permes firewallit dhe ne kete rast pra eshte kur kemi nje port te hapur dhe nje server httpd. Koneksioni krijohet pa problem.
DROP -  i njohur ndryshe dhe si “blackhole” i cili thjesht injoron paketen duke mos derguar paket pergjigje per tek hosti origjinar.
REJECT – ndalon paketen te kaloj duke derguar nje paket pergjigje ICMP si “destinacioni eshte i paaritshem” duke lene te kuptoje se hosti eshte offline.

DROP versus REJECT
Kemi ndryshim midis ketyre 2 opcioneve qe na ofron iptables, ku secili ka te mirat dhe te keqiat e veta, psh ne aspektin e koneksionit, DROP do i thoshte klientit, ose atij qe kerkon te lidhet apo te sulmoj qe paketa ka humbur dhe ne baze te ligjeve te rrjetit automatikisht do te bente ritransmetimin e kerkeses derisa te perfundonte kurse Reject do ti thoshte qe ne fillim me nje paket “destination unreachable” ICMP keshtu qe do te thote kursim kohe dhe kursim rrjeti.

Per me shume info, provoni firewallin tuaj me netcat ,hping dhe nmap per te testuar keto 2 opcione.
Si fillim:
iptables -A INPUT -p icmp -j REJECT  #Blloko ç’do lloj ICMP-je qe vjen tek kompiuteri yt, gjithmon nese nuk ke ndonje sherbim (server\ftp etj) kjo do te kthej kompiuterin ne nje fare “fantazme” per skanerat qe nuk perdorin opcionin (no-ping)  te nmap.

iptables -A INPUT -m state –state RELATED,ESTABLISHED -j ACCEPT #Per te garantuar qe koneksionet qe jane te fiksuara te mos mbyllen.

Bllokojm lidhjet udp dhe tcp

iptables -A INPUT -p tcp -j REJECT –reject-with tcp-reset
iptables -A INPUT -p udp -j REJECT –reject-with icmp-port-unreachable
Bllokojm trafikun qe mund te kaloj nepermjet kompiuterit tone, ne kete rast psh evitohet qe kompiuteri te shnderrohet ne nje zombie:
iptables -P FORWARD DROP
Tani na ngelet te kontrollojm trafikun qe del nga kompiuteri yne, dhe nese duam qe te lejojm ç’do gje (eshte diçka normale nese nuk doni te kufizoni ndonje perdorues) atehere:
iptables -P OUTPUT ACCEPT

Krijojm 2 zinxhir te ri te personalizuar si:

iptables -N hapur
iptables -N interface

Persa i perket zinxhirit apo frontit interface do e perdorim per te lejuar komunikimet e brendshme te kompiuterit (loopback) qe mund te perdorin shume aplikacione keshtu qe :
iptables -A interface -i lo -j ACCEPT
KUJDES: nese japim psh iptables -A interface -i eth0 -j ACCEPT dhe eth0 perdoret per tu lidhur me internetin atehere kjo do te mbishkruaj rregullat e mesiperme dhe nuk do jet me firewall lol.
Kalojm tek zinxhiri “hapur” qe sapo krijuam.
Ketu mund te shtojm portat qe ne do i leme te hapura, psh per sherbime te ndryshme qe mund te ofrojm si web-server, ftp-server, mail-server, ssh e keshtu me radhe.
Keshtu qe:

iptables -A hapur -p tcp –dport 80 -j ACCEPT #kjo do te lejonte lidhjet e jashtme per tek porta 80, pra ne rastin tone me web-serverin.
Nese duam qe serverin ta vizitoj vetem ndonje miku yne qe psh ka ip 192.168.1.140 atehere japim ne vend te asaj qe shkruajtem:
iptables -A hapur -p tcp -d 192.168.1.140 –dport 80 -j ACCEPT

Kunder sulmeve te ndryshme

Te kujdesemi qe te gjitha paketat ne hyrje te jen kerkesa per sinkronizim, ne te kundert DROP IT!!

iptables -A INPUT -p tcp ! –syn -m state –state NEW -j DROP
Kjo do te evitonte nje sere sulmesh me nmap.
Kunder sulmeve te tipit “Fragmentation”
iptables -A INPUT -f -j DROP
Kunder XMAS scan
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags ALL ALL -j DROP
Kunder FIN scan
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags FIN ALL -j DROP
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags ACK,FIN FIN -j DROP
Kunder NULL Scan
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags ALL NONE -j DROP
Mbrojtje e pergjithshme:
iptables -A FORWARD -p tcp –tcp-flags SYN,ACK,FIN,RST RST -m limit –limit 1/s -j ACCEPT
Kunder “pingut te vdekjes”
iptables -A FORWARD -p icmp –icmp-type echo-request -m limit –limit 1/s -j ACCEPT
Kunder sulmeve syn fload dhe DoS
iptables -A FORWARD -p tcp –syn -m limit –limit 1/s -j ACCEPT
Kunder skanimeve SYN\RST
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags SYN,RST SYN,RST -j DROP

Per sulme te personalizuara, personalizoni iptables, psh kunder nje sulmi FIN,SYN mbrojtja do te ishte:
iptables -A INPUT -p tcp –tcp-flags FIN,SYN FIN,SYN -j DROP

Kunder spoofing:

iptables -A INPUT -d 224.0.0.0/4 -j DROP
iptables -I INPUT -i eth0 -s 10.0.0.0/8 -j DROP
iptables -I INPUT -i eth0 -s 172.16.0.0/12 -j DROP
iptables -I INPUT -i eth0 -s 192.168.0.0/16 -j DROP
iptables -I INPUT -i eth0 -s 127.0.0.0/8 -j DROP

Thame qe ishte nje konfigurim i thjeshte, ky konfigurim firewalli mund te modifikohet shume here me shume, por shpresoj se do kem kohe dhe do e shkruajm ndonje skript ne bash
PS, te gjithe kesaj duhet ti shtoni psad dhe fwsnort.

Pershendetje,

kisha kohe qe e vereja si sistem dhe shume here jam nisur ta provoj por per shkak te kohes, perteses (nganjehere) apo faktoreve te tjere nuk kam mundur ta instaloj.
Le ta ndajm bashk kete eksperienc,
Une e instalova me live-cd (rreth 300mb) dhe ne fillim ne pamjen e pare me kujtoi slackware sepse pak a shume gjate instalimit eshte e njejta gje perveçse Arch instalon vetem kernelin dhe modulet e tij qe te duhen per sistemin tend.
Ajo qe me beri shume pershtypje ishte se ne ndryshim nga shume distribucione te tjera, ti konfiguroje vet manualisht ç’do pjes te sistemit duke filluar qe nga bazat (rc.conf) e deri tek grub si bootloader, pra e ndertoje sistemin pak nga pak ashtu siç ta ka qejfi ty.
Fundi i instalimit ishte nje skermat e zeze me nje root@darkinet # perpara…
Ne fjale te tjera ne kompiuter ishte vetem nje sistem linux primitiv, pa grafik, pa sistem zeri, pa programe, pa server X pra pa gje prej gjeje, shkurt Linux shqeto.
Edhe package manageri ishte nje Pacman i cili administronte paketa tar.gz
Eksperienca ishte thjesht fantastike, per tu lidhur me nje rrjet wireless psh, ne jemi mesuar te klikojm tek network-manager dhe te lidhemi nderkohe qe me arch per tu lidhur duhet ne fillim te instaloje firemwarin e skedes wireless, ta pergatisje, te rregulloje network DAEMON-in ne rc.conf qe te startonte automatikisht, pastaj te pergatisje skeden me ifconfig , te skanoje manulisht per rrjete wireles, te lidheshe duke shkembyer çelesin dhe ne fund ti jepje nje dhcpcd wlan0 per te marr ip automatike.
Mbas kesaj, nje upgrade i sistemit dhe instalimi i kernelit te ri, mbas kesaj vjen zgjedhja jote se ç’fare ke deshire te perdoresh per zerin ALSA apo OSS, normalisht zgjodha ALSA si me modern he konfigurohet edhe ky me disa komanda , mbas kesaj u konfigurua serveri X (automatikisht pa xorg.conf) dhe mbas kesaj instalohet driveri i skedes grafike duke e shkarkuar nga repositoryt (harrova ,shtohet dhe user, dhe shtohen dhe repositoryt qe ke qejf).
Mbasi instalova dhe driverin e skedes grafike, u tundova paksa kur i dhash startx, doli nje ekran i zi dhe 2 terminale perball, u tundova sepse kisha deshire ta mbaja sistemin ne ate gjendje por pashe me vone qe disa programe grafike qe me nevoiteshin nuk punonin ne menyre korrekte. Ne te vertet nje perdorues kupton se si realisht funksionon sistemi operativ se si instalohen shtresat 1 nga 1 dhe se si ndertohet ashtu siç ta ka me shume qejfi ty.
Nje ligj shume i rendesishem qe kuptohet gjate kesaj eksperience eshte:
“Ç’do gje qe behet me grafike, ne realitet behet me komanda , poshte pamjes se bukur”
Ne fund si desktop zgjodha lxde (nese mendoni pse jo openbox, eshte perseri openbox ne rrenj por ka me shume opcione dhe eshte ca me i bukur) me vone i shtova programet qe me pershtateshin dhe ato qe me pelqenin me shume, sepse vertet ka shume zgjedhje si psh per networ-managerin, per audion, per editoret, per platformat per programim, per librarit e sistemit, per çeshtjet e siguris e keshtu me radhe..

Rezultati:
Nje sistem linux i ndertuar pothuajse vet sipas shijeve te tua personale qe nga fillimi deri ne fund, me programet qe do, me menyren e perdorimit qe do, pra super-elastik ose me sakt te detyronte te modifikoje ç’do gje per te te lene ty te beje sistemin dhe jo sistemi te te bente ty.
Starton ne 8-10 sekonda, dhe gjate gjith kohes duke marre parasysh se ka perfunduar si sistem (pra ç’fare kam pasur per tja instaluar ja kam instaluar) proçesori rri 0%-1% kurse RAM rri 200 maksimumi 300 mb.
Nuk eshte aspak minimalist pasi kam instaluar gati 5 gb software ne te.
Jashtzakonisht i shpejt dhe i qendrueshem, shume fleksibel tjesht linux

Nese dikush kerkon ta instaloj nuk keshillohet per perdoruesit e rinj te linux ose ata qe nuk e kane perdorur me pare.
Gjithsesi gjeni nje dokumentim perfekt tek Arch Wiki Begginers Installation Guide.
Ja nje screen ne fund te instalimit: (ps edhe screenshot i behet me komanda )